Het is weer zover. Hoor je het? De fluitende merels, koerende tortelduifjes, de eerste vlinder zagen wij gisteren in de tuin. De oversteekservice voor onze padden is weer in volle gang en zowel de paastakken op tafel als de Japanse Kersenbomen op het pleintje staan vol in de bloesem. De singles onder ons horen de... Lees verder →

Waar een deur sluit, gaat een andere open. Of zoiets. Ik geloof daar wel in, met name als het gaat om de hoeveelheid energie die je hebt om werk te verzetten. Binnenshuis, buitenshuis, geestelijk of lichamelijk, het leven kost energie en als het op is is het op. Dan krijg je ook nog een innerlijke... Lees verder →

Nu mijn dochter een aantal weken weg is, ervaar ik de voor- en de nadelen van alleen zijn heel direct. Het is best aardig zo, in een opgeruimd huis en met een hele lege wasmand. Even wat minder rekening houden met een ander is helemaal niet verkeerd, ik geniet er ook van, van de rust.... Lees verder →

Om te starten volgt hier een bekentenis. Ik ben bang voor de tandarts. Sinds het, we spreken eind jaren '70, mijn tandarts van toen een goed idee leek om onaangekondigd een melkkies te trekken zonder verdoving, ben ik angstig. De halfjaarlijkse controles gaan prima, de mondhygiënist kan het werk ook zonder gevaar doen, maar zodra... Lees verder →

Ik ben blij. Blij dat ze zo lekker gaan. Blij dat ze hun pad kiezen, blij dat ze mooi in het leven staan. Ik ben enthousiast. Enthousiast over nieuwe wegen. Enthousiast over vrijheid, enthousiast over kansen. Ik ben bang. Bang dat het stil wordt. Bang dat ze niet meer thuis komen, bang dat ze me... Lees verder →

Nou, het nieuwe jaar is begonnen. Persoonlijk kijk ik altijd erg uit naar januari, de maand december kost me veel energie. Zonder in detail te treden, maar ik krijg de decemberblues maar moeilijk afgeschud. Het is te druk, er is teveel, ik deel me in duizend stukken. Ik geniet van Kerst en het samenzijn met... Lees verder →

Ik was ziek en ik lag in het weekend een beetje lafhartig op de bank te Netflixen. Nee, dus geen 'Netflix&Chill', daar ben ik intussen ook veel te oud voor, zo denk ik op een slechte dag. Van die gedachte word je dus meteen ziek, je kunt beter jong van geest blijven. Maar goed, dat... Lees verder →

Nou ja, dan ben je dus ineens 50 en geef je een groot feest. En wat voor feest: alle vrienden, familie en bekenden bij elkaar, dansen, praten, lachen, ik als stralend middelpunt ertussen, de lach op mijn gezicht gebeiteld, die gaat er voorlopig echt niet meer af. Mensen uit alle fases uit mijn leven waren... Lees verder →

Vijf jaar geleden schreef ik over een klein, vies-ruikend hondje dat we uit een Spaans asiel hadden gehaald. Een nerveuze haarbal, kleiner dan verwacht, angstig maar direct groot in liefde. Ik schreef toen over de lijm die wij, mijn kinderen en ik, nodig hadden om ons nieuwe leven vorm te geven. Om verder te helen.... Lees verder →

Mijn dochter heeft een tussenjaar. Net geslaagd na 7 jaar geploeter op het VWO, nog geen idee wat ze wil gaan studeren. Nou ja, ideeën genoeg, maar nog niets concreets. Dus nu is het plan om te werken, geld te sparen en in Italië een talencursus te gaan doen in het voorjaar. Of naar Engeland... Lees verder →