Vorige week stierf een vrouw waarvan ik heel veel hield. De moeder van mijn ex-man. Als een ware 'modern family' stonden we er de hele week gezamenlijk voor onze kinderen. Het verdriet werd gedeeld. Man, vrouw, zus, zwager, kinderen, neven en dus ex-vrouw. We deden allemaal ons uiterste best om dat goed te laten verlopen... Lees verder →

Ik weet nog niet precies hoe, misschien dat ik er aan het einde van deze column wel uit ben, maar op de een of andere manier lijken dodenherdenking, overmatig smartphonegebruik, de op het oog steeds sneller draaiende wereld en een eventuele verharding ineens allemaal met elkaar te maken te hebben. Zullen we samen even door... Lees verder →

We hebben het er al vaker over gehad: je algoritme bepaalt in welke bubbel je leeft. Dat was vroeger niet anders, alleen toen heette het verzuiling. In onze gedigitaliseerde samenleving lijkt alles sneller te gaan, lijkt alles anders te zijn, lijkt niets meer wat het was. Maar uiteindelijk is ook nu niets wat het lijkt... Lees verder →

Mijn bril brak een tijdje geleden. Gelukkig waren ze bij JPC ontzettend lief en soldeerden ze hem supersnel, zodat ik weer kon lezen, werken en ver zien. Een half uur voor vertrek naar mijn vakantieadres, begin vorige week, brak hij echter weer, en toen moest ik dus met mijn oude bril op vakantie. Een inmiddels... Lees verder →

Ik vertrek zaterdag voor een mini-break naar de Spaanse Sierra Nevada. Paar dagen skiën met familie. Daar heb ik ontzettend veel zin in. Het is ook alweer een tijd geleden dat ik weg ben geweest, mijn laatste echte vakantie is alweer bijna twee jaar geleden. Let op: dit zeg ik niet om te klagen, het... Lees verder →

Nu iedereen uitgever is geworden, brult de informatie niet in maar langs je oren. Er is zoveel gaande, dat je niets meer hoort. Het is teveel om te registreren, echt te beleven. Want wie weet er nog wat je gisteren aan influencerfilmpjes op Instagram zag? Weet je nog wat je deed toen je hoorde dat... Lees verder →

Zijn jullie er ook zo mee bezig? Met het losmaken? Van vervelende patronen, van afhankelijkheid, van het heilige moeten? En nee, ik heb het niet over persoonlijke processen, maar in mijn no-nonsense tech-bedrijf zijn we ons aan het losmaken van de VS en big tech. Want nee, wij willen geen DigiD-achtige taferelen en ja, we... Lees verder →

Zo, ik was in de mood en wilde op vakantie. Op wintersport om precies te zijn. Ik belde, appte en mailde al mijn vrienden. En wat denk je: niemand wilde met mij mee. Ik nam dat niet persoonlijk, want ze hadden allerlei goede redenen: ze gingen al met hun gezin, ze waren al geweest, ze... Lees verder →

Terwijl ik dit schrijf, is de wereld buiten helder wit. Wakker worden met een pak sneeuw is altijd weer een mooie verrassing. Buiten liep ik met de hond, haar pootafdrukjes zichtbaar in de verse sneeuw, het voelde als een belofte. Het was ook koud, met mijn muts op m'n kop en mijn sjaal in mijn... Lees verder →

Mijn kleine neefjes en nichtjes maken het leven tot een groot feest. In de leeftijd van 0 tot 13 zijn ze, en al die leeftijden brengen hele mooie dingen op tafel. Met de oudste gaan we binnenkort een reisje maken, de jongste vertedert met de mooiste glimlach die er bestaat. Smelt, smelt. De ouders van... Lees verder →