De vader van Daantje

Als werkende single parent loop je de hele dag tegen logistieke probleempjes aan. Op alle gebieden dus: van zware boodschappen sjouwen tot vuilnisbakken buiten zetten, van seks zonder vaste partner tot gesprekjes met docenten tijdens schooltijd (= werktijd). Wij zoomen nu even in op de APK. Mijn auto moest op donderdag gekeurd worden. 's Ochtends... Continue Reading →

Advertenties

Elk nadeel heb se voordeel

Die eenzaamheid, daar hebben we het al over gehad en ik sluit zeker niet uit dat we het daar nog veel vaker over gaan hebben. Maar nu wil ik het hebben over iets wat er tegenaan leunt: alleen zijn. Vraag: wat is alleen, wat is alleenstaand ouderschap en zit er ook een voordeel aan? Alleen... Continue Reading →

After-dinner schoonmaakhel

Deze blog gaat over een onderwerp waar ook niet-single parents zeker mee te maken hebben. Maar die daar samen iets mee kunnen. Je weet wel: good cop/bad cop, samenspannen tegen je kinderen, even lachen over een irritatie en t daarmee laten verdwijnen. Glaasje wijn erbij misschien. Het gaat over de after-dinner schoonmaakhel. Dus, hoe gaat... Continue Reading →

Zelf doen

Hoe gaat het met je? Ja goed, beetje druk. Slaap niet zo lekker. Maar verder gaat het goed hoor. Roep je wel, als je hulp nodig hebt? Ja, tuurlijk! Not.... Sommige mensen kunnen dat gewoon, de hulpvraag stellen. Zonder gene, zonder gedoe. Gewoon: wil je mij helpen? Oh, daar ben ik zo jaloers op. Volgens... Continue Reading →

Nagels lakken en navelstaren

En dan is Tijn dood. Het nagels lakkende ventje dat heel Nederland in beweging kreeg. Het leven is zo oneerlijk soms. Ik kende Tijn niet. En toch raakte hij mij. Nu hij dood is, ben ik al een paar keer in tranen geraakt bij het lezen van een post op Facebook. Daar moeten we misschien... Continue Reading →

Only the lonely

Als je gaat scheiden, moet je een hoop shit regelen. Twee mensen met ieder hun eigen en vooral niet synchroon lopende emoties moeten er samen voor zorgen dat de boel niet uit de hand loopt. Dat kapotte, gekwetste kinderen op de rit blijven. Dat vraagt een onmenselijke hoeveelheid geduld en inschikkelijkheid, terwijl je tegelijkertijd je... Continue Reading →

De juiste inbus

Vrijdag was het echt hoog tijd: het zadel en het stuur van de fiets van mijn zoon moesten omhoog. De puber groeispurt had ook hem niet ontzien. De bekende te korte spijkerbroeken, die na 1 x dragen al in de kledingbak gemikt werden (oke, eerst nog maanden op een stapeltje met het voornemen om ze... Continue Reading →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: