Zo, het empty nest is werkelijkheid, nu echt. Ook mijn jongste is onder de pannen, heeft na drie jaar boomerangen een Amsterdamse studio gevonden met een redelijke huur en op een prima locatie. Deze zomer legden we een vloer, ze kocht een koelkast en een bed, kreeg een vierpits kookplaat van haar opa en verhuisde... Lees verder →

B&B Vol Liefde is weer achter de rug. Hoewel ik niet alles gekeken heb, heb ik er wel weer van genoten. Het sociale experiment laat zien hoe we met elkaar omgaan ('fijn dat je er bent, maar nu moet je gaan'), maakt trends in de samenleving zichtbaar (een soulfarm...) en legt persoonlijke overtuigingen bloot (die... Lees verder →

De jaarlijkse column over het Molenkrocht toernooi, het lijkt een traditie te worden. Dus daar komt ie met de vaart van een afzwaaier, want daar zijn we goed in tijdens deze dagen op de drie leukste gravelbanen van het dorp. De zenuwen. Daar begint het mee. En bijna iedereen heeft er last van. Die eerste... Lees verder →

"Bij nader inzien is ze toch veel leuker dan ik dacht." Dat hoorde ik eens iemand zeggen over mij. Die iemand was een medewerker van een bedrijf waarmee ik zaken deed en waar ik eerder wat streng tegen was geweest omdat de dienstverlenging niet goed genoeg was. Mijn eerste indruk van haar was dat ze... Lees verder →

Ik had de eer om tien dagen met mijn kinderen door Beijing en omgeving te reizen. Omdat mijn zoon daar vijf maanden op stage is, kregen we ook een inkijkje in hoe de Beijing-inwoner zich op de deelfiets, samen met duizenden anderen, door het drukke en eindeloos toeterende verkeer van huis naar kantoor beweegt, hoe... Lees verder →

Ik heb een beetje heimwee en ik ben er nog niet eens. Dat is een cryptische omschrijving van wat ik ervaar deze dagen. Hoewel ik niet zoveel tijd heb om er teveel bij stil bij te staan, want het is het oude liedje: mijn agenda is bomvol en Kim loopt weer eens ouderwets over. "Nee... Lees verder →

Vorige week stierf een vrouw waarvan ik heel veel hield. De moeder van mijn ex-man. Als een ware 'modern family' stonden we er de hele week gezamenlijk voor onze kinderen. Het verdriet werd gedeeld. Man, vrouw, zus, zwager, kinderen, neven en dus ex-vrouw. We deden allemaal ons uiterste best om dat goed te laten verlopen... Lees verder →

Ik weet nog niet precies hoe, misschien dat ik er aan het einde van deze column wel uit ben, maar op de een of andere manier lijken dodenherdenking, overmatig smartphonegebruik, de op het oog steeds sneller draaiende wereld en een eventuele verharding ineens allemaal met elkaar te maken te hebben. Zullen we samen even door... Lees verder →

We hebben het er al vaker over gehad: je algoritme bepaalt in welke bubbel je leeft. Dat was vroeger niet anders, alleen toen heette het verzuiling. In onze gedigitaliseerde samenleving lijkt alles sneller te gaan, lijkt alles anders te zijn, lijkt niets meer wat het was. Maar uiteindelijk is ook nu niets wat het lijkt... Lees verder →

Mijn bril brak een tijdje geleden. Gelukkig waren ze bij JPC ontzettend lief en soldeerden ze hem supersnel, zodat ik weer kon lezen, werken en ver zien. Een half uur voor vertrek naar mijn vakantieadres, begin vorige week, brak hij echter weer, en toen moest ik dus met mijn oude bril op vakantie. Een inmiddels... Lees verder →