Zet je tanden in die HEMA Tompouce

Oke, ik klaag niet zo vaak, maar ik ben moe. Moe van het zorgen, moe van het werken, moe van 24 uur per dag beschikbaar zijn en moe van de constante stromen was, ongevraagde opmerkingen, boodschappen en vragen. Ik ben er gewoon moe van dat t nooit stopt. Heb ik t ontbijtbrandje geblust, race ik... Lees verder →

Advertenties

De biologische drive

T komt af en toe ter sprake in mijn blogs: daten. Nu blies ik een maand of wat geleden nog flink hoog van de toren dat er niets gaande was, intussen had ik toch het Tinderaccount weer geactiveerd. Ik vind er oprecht weinig aan. Maar ja, alleen is maar alleen en het vlees is zwak,... Lees verder →

Zijn en Haar

De puberzoon wilde het al een tijdje: zijn mooie, dikke krullenbos vervangen door coupe Prison Break. Goed, dan praat je erover, niet teveel want ja, het puberbrein is daar niet voor gemaakt, maar toch, even de pro's en contra's de revue laten passeren. Daar zit je dan, als moeder. Het is zijn hoofd, zijn haar.... Lees verder →

De planning van de ex van je vriendje en het belang van vriendschap

Godsamme, ooit geprobeerd met een vriendinnengroepje van vijf af te spreken? Ieder heeft haar agenda, ieder heeft kinderen met schema's en ieder is druk en belangrijk. Maar het is nog wel te doen als je het vooruit plant. Want ook bijna ieder heeft een man die thuis kan zijn met de kinderen, zodat zij er... Lees verder →

Het postcodegebied

Zullen we er even een platte editie in gooien? Gewoon lekker praten over seks? Over sjansen en over Tinderdaten? Over dat je er als single parent ook wel eens zin in hebt. Dat dat altijd op momenten komt dat je je gevangen voelt tussen de muren van schuldgevoelens en tijdgebrek. Je eigen Prison Break op... Lees verder →

Tijd

Okee, de vakantiecocktail 2017 bestaat niet alleen uit limoen, cahaca (witte rum), ijs en suiker. Nee, onder het felgekleurde parapluutje vind je ook nog bitterzoete herinneringen, puberhormonen en moederangst. God, wat had ik graag even iemand naast me gehad gisteravond. Deze aansteller moest haar kids loslaten, want het grote jaarfeest barstte los. Stel je voor:... Lees verder →

Vakantieinzicht Numero Uno (et Dos): wat je leert in La Linea

En dan ben je op vakantie. Als single parent. T is geen nieuws meer, dit is niet de eerste keer. Maar nu ik alles weer op een rijtje heb, lijkt het alsof ik deze vakantie intenser beleef. Niet meer ieder moment ervaar (ups&downs) maar meer de vakantie als geheel voel (balans). En dat voelt goed.... Lees verder →

KISS & FLY

Tuurlijk gaan we op vakantie! Ik twijfel daar dit jaar niet aan. Financieel kan het weer (ander blogje) en ja, moeders wil er ook wel even uit. Zoals altijd wil ik het KISS-principe ook op mijn vakantie loslaten: Keep It Simple, Stupid. Werkt voor alles en betekent weinig anders dan de boel een beetje eenvoudig... Lees verder →

Een lesje van de fietsenmaker

Openminded, zo zie ik mezelf graag. Tot ik in de trein afkeurend zit te kijken naar een vent op de stoel tegenover me, zijn voeten iets te dicht bij mijn moeie, ingetrokken benen (dat is al irritant, maar ja, twee lange Hollandse types) die om vijf uur een blikje Warsteiner opentrekt. Hij zit te genieten,... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: