Groter dan mijzelf

Terwijl ik dit schrijf worden de laatste stemmen geteld, was de PVV net iets voorbij D66 in het aantal stemmen en loopt D66 nu weer wat in. Als dit morgen in 't Flesje staat, dan weten we hoe en wat. Hoewel, dan komen de briefstemmers nog en dan kan het net weer anders uitpakken met... Lees verder →

Frau mit Hund

Afgelopen week liep ik bij 't Hof een rondje met de hond, altijd fijn. Toen ik naar de auto liep bij de parkeerplaatsen, hoorde ik achter me iets murmelen. Ik sloeg er geen acht op. Liep met mijn hoofd in mijn capuchon, het regende. De stem werd iets luider en ineens hoorde ik hard achter... Lees verder →

Drukdoenerij

Ik doe iets grandioos fout in mijn leven. Denk ik. Misschien. Feit is, dat ik vorige week zo overliep op mijn werk, dat ik geen column kon aanleveren. Nu weet je vast wel dat ook bij mij thuis de kachel moet blijven roken, dus soms moet het liefdewerk oud papier wijken voor de commercie. Maar... Lees verder →

1-0 voor zelfkennis

Mijn hoofd bonkt een beetje en er komt weinig uit mijn pen, die in mijn geval toetsenbord heet. Ik ben moe, het liefst kruip ik op de bank, koppie thee en een goed boek erbij. Maar in plaats daarvan doe ik wat ik altijd doe: ik vermens me, open een nieuw tabblad in mijn browser... Lees verder →

Families en de stand bijhouden

Ik kom net thuis van een wedstrijd op het befaamde Molenkrocht toernooi. Verloren, dat wel, maar het was stikgezellig en een leuke pot. Het moment dat je dan het park oploopt voel je het eigenlijk al direct: het lijkt wel familie. Er wordt wat gekibbeld over rode bolletjes, er wordt gelachen, soms een traan, samen... Lees verder →

Tijd voor een vriendje – penalty

In mijn vorige column vroeg ik me af of de vraag "Heb jij eigenlijk wel tijd voor een vriendje" een lading van onbedoelde bias* met zich meedroeg. Ik vroeg me toen af of mannen die vraag ook wel eens krijgen. Ik stelde het letterlijk zo: 'Hoor je als man wel eens of je wel tijd... Lees verder →

Tijd voor een vriendje

En daar gaat regelneefje. Nichtje. Maakt niet uit. Ik bedoel mezelf gezien vanuit vogelperspectief. Ze vliegt van hot naar haar, schakelt in MACH5 tussen zorgmodus naar een harde zakelijke beslissing. Heeft nanoseconden beschikbaar voor het huishouden en gaat door de geluidsbarrière onderweg naar de dansvloer. En dan vraagt iemand me voor de zoveelste keer: "Heb... Lees verder →

Zwarte handen en geluk

Terwijl ik dit schrijf zit ik nog een beetje nahijgend achter mijn computer. Een deadline in mijn nek, een werkdag achter de rug en ik wilde na al dat bureauwerk vanmiddag nog even naar buiten. Voor ik het wist stond ik met de buurt-grasmaaier onze gemeenschappelijke tuin te maaien. Daarna nog even met de graskanter... Lees verder →

Boemerang ouder

Ze wast, ze droogt, ze danst, ze slaaptZe werkt, ze reist, ze leert, ze stresstZe lacht, ze huilt, ze leeft Ze komt, ze gaat,Ze blijft, ze vertrekt Mijn dochter heeft geen kamer meer en is weer thuis. Af en toe dan, op dit moment logeert ze een paar weken in een heel leuk huis van... Lees verder →

Costa del Overvloed: cocktails, zeewier, poëzie en verbinding

Deze week stond voor mij in het teken van tropische verrassingen, vriendschap en liefde. Ik was eerst een paar dagen met vriendinnen aan mijn geliefde Costa del Overvloed, te vinden op het zuidelijkste stukje Spanje, recht aan zee en met een uitzicht om je vingers bij af te likken. De cocktails stroomden, de grappen rolden,... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑