Doodgewoon

Ik heb het geluk heel veel familie te hebben en dat in een hele goede harmonie. Soms is het wat veel: ik heb twee families met twee vaders, twee moeders, een berg broers, een zus, neefjes, nichtjes en natuurlijk mijn eigen kinderen plus een schoondochter. Ik geniet ervan en soms loop ik over. Maar de... Lees verder →

Full nest

Ik werd geïnterviewd voor een boek over het lege nest. Het boek heet ook Het Lege Nest en is geschreven door Deirdre Enthoven en Dorine van der Wind. Nu is mijn bijdrage ontzettend klein, ik geloof beperkt tot een enkele quote, maar ik vond het heel leuk om mee te werken eraan. Ook omdat je... Lees verder →

Liefde op pootjes

De hond van een kennis is overleden en dat deed mij denken aan de beestenboel hier in mijn huis. De gedachte dat onze hond ook een keer dood gaat is te moeilijk om te bevatten en laat ik voorlopig nog niet toe. En ook de twee katten hier in huis, in dit gezin, in mijn... Lees verder →

Triple L

Gisteravond mocht ik aanschuiven bij de radioshow Triple L Rockshow van RTV80. Twee uur lang zat ik aan tafel bij presentator Diederik, tussen de nummers door in gesprek over muziek en het leven. Ik mocht zelf ook vijf rocknummers uitkiezen en vertellen waarom ik die koos. Het klapstuk was zeven minuten 'airtime' om te vertellen... Lees verder →

Reflectie en de hond

Laatst had ik een bijeenkomst die ontzettend leuk was en wat uitliep. Ik hoorde mezelf zeggen: "Ik moet gaan, de hond zit alleen." Ehhhh, oke .... de kinderen zijn de deur uit, maar ik heb niets geen eigen leven nog, want de hond zit alleen. Ik moet er ook wel om lachen: het zorgen, regelen... Lees verder →

Een wit scherm

Soms tuur ik naar het witte scherm en heb ik geen enkel idee wat er in deze column gaat verschijnen. Op andere momenten kwam de beginzin tot me tijdens het boodschappen doen en op weer andere momenten weet ik exact wat ik op papier ga zetten. Op dit moment zie ik dat witte scherm voor... Lees verder →

De versinglede empty-nester

Somewhere in between Op de dag waarop mijn dochter het huis uitging, trok een (nog prille) liefde de stekker uit ons contact. Ik had, oh understatement, een lastige dag. Met volle maar lege handen stapte ik 's avonds mijn huis weer in, er was niets veranderd en tegelijkertijd heel veel. Dat zijn de momenten van... Lees verder →

Nobeltje en de hamermannen

Zooooo, kreeg ik 'm toch even recht in mijn gezicht vanochtend. De hamer, je weet wel, van die man met de hamer. Beng, kwak, hak en nog even wroeten in die wond. Dat vindt hij leuk, die hamerman. Hij woont 'rentfree' in mijn hoofd en durft toch te klagen over mijn doen en laten. Hij... Lees verder →

New beginnings

Op 30 december 2024 vond mijn dochter een kamer. In Amsterdam. In het noordelijkste puntje van de stad, inclusief onbetaalbaar uitzicht op de ring A10. Het is spannend en fantastisch tegelijk. Het is ook een afsluiting van het oude en de start van het nieuwe. Voor haar en voor mij. Want hoewel ze ervan overtuigd... Lees verder →

Toettoet

Met de toeterende blijdschap van de Syrische gemeenschap afgelopen weekend nog in mijn hoofd denk ik met geluk aan de manier waarop wij dat als gezin met elkaar ervaren. Mijn zoon stuurde een filmpje vanuit zijn Utrecht-Centrum raam waar de stoet auto's niet ophield en het getoeter na een paar uur niet meer aan te... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑