Kim tegen Kim: ‘Wat zie je er weer goed uit vandaag!’

Nu mijn dochter een aantal weken weg is, ervaar ik de voor- en de nadelen van alleen zijn heel direct. Het is best aardig zo, in een opgeruimd huis en met een hele lege wasmand. Even wat minder rekening houden met een ander is helemaal niet verkeerd, ik geniet er ook van, van de rust. Maar tegelijkertijd: het is wel een beetje stilletjes hoor. Tegen wie moet ik nu praten? Nou, heel eenvoudig, tegen mezelf…

Ik had er altijd al een handje van. Hele discussies kan ik voeren met die vervelende klant, in mijn hoofd dus. Het schijnt heel gezond te zijn, je bent eigenlijk een beetje je eigen therapeut. Al tegen jezelf pratend begrijp je je eigen grenzen beter. Leg je verbanden, oefen je een lastige situatie en bereid je je voor op een discussie. Ik maak er al jaren gebruik van en het gaat gewoon vanzelf. Soms staat het vast een beetje gek, lopend op straat bijvoorbeeld, of op de fiets, al binnensmonds tegelijk trappend en pratend over de Bergerweg passeer ik een andere fietser die denkt dat ik het tegen hem heb. Maar goed, dit is allemaal binnen de gekte-norm die ik mezelf heb gesteld. Wat een ander denkt, nou, het zal wel.

Maar nu? Nu praat ik wel erg veel tegen mijn eigen spiegelbeeld. Ik hoor mezelf tijdens het afspoelen van een kopje zeggen: ‘zo, die is ook weer schoon’. Nou, dat is geen interne discussie of oefenmateriaal hoor, dat is gewoon echt compleet tegen jezelf aanpraten in de stilte.

Gelukkig heb ik ook nog een hond, daar praat ik ook veel tegen. Ze draait dan met haar kleine koppie mijn kant op en verdomd, ze luistert ook nog naar me. Maar ze zegt niets terug hoor. Komt vaak wel een paar aaitjes halen als ik begin te praten.

Kortom, ik ben echt heel blij met het feit dat ik een rijk sociaal leven heb opgebouwd en niet de hele dag alleen mezelf als gezelschap heb. Dat ik een geweldige baan heb waarbij ik mensen zie en spreek. Vriendinnen waar ik mee afspreek, mijn moeder die ik even bel. Op straat praat ik bij met de buren en ik kom overal bekenden tegen. Af en toe niet praten is ook echt wel lekker.

En on the bright side: Ik heb nog geen imaginary friends, praat nog niet tegen de televisie en voel me heel erg goed. Maar het is gewoon een beetje stil in huis. Tot ik weet hoe ik dat echt ervaar, zeg ik gewoon tegen mezelf: ‘Hoi Kim, wat zie je er weer goed uit vandaag.’

Advertentie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: