De deken

Nou, het nieuwe jaar is begonnen. Persoonlijk kijk ik altijd erg uit naar januari, de maand december kost me veel energie. Zonder in detail te treden, maar ik krijg de decemberblues maar moeilijk afgeschud. Het is te druk, er is teveel, ik deel me in duizend stukken. Ik geniet van Kerst en het samenzijn met... Lees verder →

(M)Otherhood

Ik was ziek en ik lag in het weekend een beetje lafhartig op de bank te Netflixen. Nee, dus geen 'Netflix&Chill', daar ben ik intussen ook veel te oud voor, zo denk ik op een slechte dag. Van die gedachte word je dus meteen ziek, je kunt beter jong van geest blijven. Maar goed, dat... Lees verder →

The roast of Kimmie Kimmie Kimmie

Nou ja, dan ben je dus ineens 50 en geef je een groot feest. En wat voor feest: alle vrienden, familie en bekenden bij elkaar, dansen, praten, lachen, ik als stralend middelpunt ertussen, de lach op mijn gezicht gebeiteld, die gaat er voorlopig echt niet meer af. Mensen uit alle fases uit mijn leven waren... Lees verder →

Bison

Vijf jaar geleden schreef ik over een klein, vies-ruikend hondje dat we uit een Spaans asiel hadden gehaald. Een nerveuze haarbal, kleiner dan verwacht, angstig maar direct groot in liefde. Ik schreef toen over de lijm die wij, mijn kinderen en ik, nodig hadden om ons nieuwe leven vorm te geven. Om verder te helen.... Lees verder →

Keuzestress

Mijn dochter heeft een tussenjaar. Net geslaagd na 7 jaar geploeter op het VWO, nog geen idee wat ze wil gaan studeren. Nou ja, ideeën genoeg, maar nog niets concreets. Dus nu is het plan om te werken, geld te sparen en in Italië een talencursus te gaan doen in het voorjaar. Of naar Engeland... Lees verder →

Groeipijn

Kinderen worden niet zonder slag of stoot volwassen en ouders laten niet zonder slag of stoot los. Zet die twee ingrediënten samen in de keuken en je hebt een recept voor gedoe te pakken. Zo ook in mijn keuken. Vraagt mijn dochter om ruimte, sta ik nog met twee benen in de zorgmodus. Zet ik... Lees verder →

50!

Tien jaar geleden werd ik 40. Tien jaar geleden! In die jaren is er zoveel gebeurd. Alles veranderde. Mijn burgerlijke staat, mijn adres, mijn baan, een deel van mijn vriendenkring. Er kwamen mensen bij, er vielen mensen af. Mijn lieve families bleven, god wat een toppers, stuk voor stuk. En ook de twee pilaren van... Lees verder →

Wie maakt me los?

Vorige week stond ik bij de Amsterdamse IJ-Hallen onze oude meuk te verkopen. Van stekkertjes tot een koffiezetapparaat, van mooie jasjes tot puzzels en boeken. Het liep als een trein. Heerlijk, want het ruimde de schuur weer eens lekker op en het leegt het hoofd. Maar ehh, zo makkelijk is het niet altijd. Want er... Lees verder →

Hand erop!

Neem een hobby. Lees dat boek. Wied het onkruid of schilder de voordeur. Tips en adviezen genoeg om de tijd door te komen als je kinderen zelfstandig worden. Nou, ik heb nieuws voor je, ik heb meestal gebrek aan tijd. Mijn leven zit dichtgetimmerd en ik strijd regelmatig voor een momentje Zen of Zelf. Strijden... Lees verder →

Access denied… dralen in de Magister-gang

Als je kind 18 wordt, heb je van de ene op de andere minuut geen toegang meer tot zijn bankrekening. Ik vond dat ruim twee jaar geleden bij mijn zoon en bijna een jaar geleden bij mijn dochter best wel even confronterend. Je staat als ouder dan zo cold-turkey buitenspel door een geprogrammeerde handeling. Ook... Lees verder →

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: