Molentov (Cocktail)!

Vorige week deed ik weer mee aan het befaamde tennistoernooi van 'ons' tennispark De Molenkrocht. Met mij waren er nog bijna 300 deelnemers, spelend in dubbels, mixjes en enkeltjes en verdeeld over vier niveaus. Dit alles op 3 banen, midden in het dorp. Een explosief huzarenstukje organisatietalent en dorpsgeluk. Als ieder jaar was het weer... Lees verder →

Olympisch team

Ik reed vorige week door snikheet Parijs met mijn favoriete cluppie: mijn zoon, zijn vriendin en mijn dochter. Ons doel: de Olympische Spelen en noodgedwongen een paar dagen naar het platteland. Het werd een olympische ervaring op zich. Ga er maar aanstaan: met vier volwassenen in een klein appartementje, iedereen heeft wensen, verwachtingen en eigenaardigheden.... Lees verder →

De zwijgende meerderheid, dat ben ik (maar ik ben tegen, wat nu?)

Ik heb laatst tot mijn grote verbazing iets ontdekt. Ik behoor tot de zwijgende meerderheid en alleen daarom zou ik voor de bouwplannen van Bot Bouw op het plein zijn. Dacht overigens zelf dat ik toch best regelmatig mijn mond opentrek, onrecht benoem en opkom voor anderen. Maar nee, het blijkt dat ik toch echt... Lees verder →

Sleutel in de vlaggenmast

En daar hingen ze weer, alle vlaggen met schooltassen, ter ere van al die kinderen die geslaagd zijn. Ach, het maakt me een klein beetje melancholiek. Het is alweer twee jaar geleden dat mijn jongste slaagde en dat er hier thuis voor het laatst een wapperende vlag met tas in de mast hing. En ik... Lees verder →

Full nest

Deze week ging mijn schoondochter meedoen aan de Ringvaart Regatta. Een roeiwedstrijd van 100 kilometer, in een zogeheten Acht, dus met acht roeisters en een 'stuur' de boot in en een uurtje of 12 achter elkaar trekken aan die riemen. Voor het goede doel, de dames van team Row the Ribbon hadden gekozen voor Pink... Lees verder →

Wokey wokey

De kans is best groot dat je als ouders in deze turbulente tijden andere meningen hebt dan je (volwassen) kinderen. Dat jouw politieke overtuiging anders is, dat je merkt dat je de opvattingen van je kinderen over allerlei onderwerpen niet deelt, als ongemakkelijk ervaart of zelfs extreem vindt. Ik noem de beestjes even bij de... Lees verder →

L’amore vince tutto!

Ik schrijf dit met uitzicht op zee, aan de Italiaanse zuidkust. We zijn hier met een gezelschap van 13 personen. De jongste is 2, de oudste 73 en we zijn allemaal familie. De reden voor dit heerlijke snoepreisje is het 40-jarig huwelijk van mijn moeder en (stief)vader. Zeven dagen lang 'la dolce vita' met die... Lees verder →

Zelfscan

Een goedgeklede en op het oog zelfverzekerde vrouw van rond de zestig staat bij de zelfscan in de Appie en krijgt de controlemelding in beeld. Nu vinden veel mensen dat vervelend, maar daar gaat dit stukje niet over. De dame in kwestie kijkt vragend om zich heen en als er na wel 5 seconden nog... Lees verder →

Wat een bakkie

Nou, hij is er hoor, een leuk klein zwart autootje met getinte achterramen, voorzien van airco en centrale deurvergrendeling, 15 jaar oud, nooit buiten gestaan en vast en zeker van een oud dametje geweest. Mijn kinderen hebben een auto met bijna 2 ton aan kilometers op de teller, een afgeragde versnellingspook en voorzien van alleen... Lees verder →

Klapschaats

Ik kijk erg graag sport. Vier sporten om precies te zijn: tennis, voetbal, rugby en schaatsen. Dit laatste is op dit moment volop te zien, ik word verwend met Worldcup wedstrijden, WK's, NK's, lange afstanden, sprints, de medailles van Schouten en de tranen van Leerdam. Ik geniet en nog beter, ik geniet samen. Tegenwoordig samen... Lees verder →

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑