Vooraf een mededeling: volgende keer zal ik zorgen voor een niet-sentimentele versie van deze column, eentje met toekomstperspectief en vol zin in het nieuwe leven. Vandaag nog even slikken. Want hoewel ik wist dat het eraan zat te komen, werd ik vanochtend tijdens het smeren van de boterhammen toch gegrepen door een terloopse opmerking van... Lees verder →
‘Het is tijd’
Hoe vaak ik de zin 'Het is tijd' heb gebruikt, is niet te tellen. Nog vaker dan ik eind jaren 80 naar 'Sweet Child o'mine', dankzij de repeatknop van mijn stereootje, heb geluisterd. Ik gebruik ‘het is tijd’ regelmatig voor mezelf en kom dan ook eigenlijk altijd op tijd. Het is ook mijn lijfspreuk na... Lees verder →
Hoe gaat het met je?
'Hoe gaat het met je?' Zo'n zinnetje waar allerlei antwoorden bij passen. De gemakkelijke: 'Ja, goed, dank je.' De onverwachte: 'Nou, echt zwaar beroerd, heb je even?' En die van mij: 'Ja, goed. M doet examen, die moet er nog wel even aan trekken dit trimester, S is heel blij in Utrecht, joh, die is... Lees verder →
Single Parent Toolbox 2.0: Wat nu?
Joh, ik kom er net achter dat ik al twee jaar geen blog meer heb geschreven over alleenstaand ouderschap. Die Single Parent Toolbox blog ligt er maar verlaten bij. Dat is niet zo gek, want de onrust is weg, het leven behapbaar en vooral heel erg leuk. De kinderen werden groter, volwassener. Mijn zoon sloeg... Lees verder →
Alleen ronddobberen in het coronabootje
Ik heb al zolang niet geschreven, maar nu kan ik toch m’n toetsenbord niet stilhouden. Net zo min als mijn kinderen hun monden kunnen houden als ik vanuit huis inbel in een virtuele vergadering. Net zo min als m’n dochter stil kan zitten als ik tracht haar letterlijk bij de les te houden. En net... Lees verder →
De KerstMuts maakte een KerstMisser
Soms maak je wel eens een foutje. Wie niet? Kan je laconiek over zijn, denken, ach, kan iedereen overkomen. Maar soms maak je wel eens een foutje, dat ook niet zo erg is, maar wat je wel dwars zit. Ik had er zo een in dit jolly festive season. Planningen rond Kerst. Voor de meesten... Lees verder →
Geduld loont, ze kunnen het wel
Even in een notendop: mijn vakantie werd geen vakantie maar een aaneenschakeling van ziek zijn met een ziekenhuisopname als hoogtepunt. Nu, een maand later, werk ik halve dagen, heb ik nog pijn en wordt er nog onderzocht wat ik precies mankeer. Ik zal je de details verder besparen. Wel interessant is hoe je het aanpakt... Lees verder →
De traan achter je zonnebril – #nofilter
We schrijven een jaar verder. Een jaar voorbij, weer laaf ik mij aan de heerlijkheden in het zuidelijkste puntje van Spanje, weer met mijn twee prachtige kinderen en weer realiseer ik me dat ik mijn zegeningen moet tellen. Het leven lacht me toe, de seinen staan op groen en niets houdt mij tegen. De clichés... Lees verder →
De biologische drive
T komt af en toe ter sprake in mijn blogs: daten. Nu blies ik een maand of wat geleden nog flink hoog van de toren dat er niets gaande was, intussen had ik toch het Tinderaccount weer geactiveerd. Ik vind er oprecht weinig aan. Maar ja, alleen is maar alleen en het vlees is zwak,... Lees verder →
Zijn en Haar
De puberzoon wilde het al een tijdje: zijn mooie, dikke krullenbos vervangen door coupe Prison Break. Goed, dan praat je erover, niet teveel want ja, het puberbrein is daar niet voor gemaakt, maar toch, even de pro's en contra's de revue laten passeren. Daar zit je dan, als moeder. Het is zijn hoofd, zijn haar.... Lees verder →
Single Parent Toolbox 