Mijn innerlijke Dries

Enkele weken geleden schreef ik over het doen van een Driesje (pronken in je gele bikini terwijl je lalala een deuntje zingt) op mijn vakantieadres. Intussen is mijn vakantie afgelopen en geniet ik in de avonden nog even van de beginnende Indian Summer in Bergen aan Zee, terwijl de computer mij weer opslokt voor de dagelijkse werkdag. Tijd voor een kleine ‘throw-back’ naar wat die vakantie mij bracht. En dat was heel wat: liefde, ontspanning en inspiratie. Ik neem je even mee.

Liefde
Mijn inmiddels volwassen kroost complimenteerde mij ook dit jaar weer door mee te gaan naar en langs te komen op de plek waar we al zoveel warme zomers hebben doorgebracht en thuis zijn. Terwijl ze natuurlijk ook hele andere dingen kunnen doen in hun vrije tijd. Ik barstte dan ook weer uit elkaar van trots en verwende ze tot mijn portemonnee leeg was maar mijn hart niet voller kon. Liefde ten top!

Ontspanning
Met alle vrije tijd en dit geluk kwam ook de ontspanning op gang. Ik was behoorlijk ‘toe aan vakantie’ zoals dat heet en ik ervaar dat, ik blijf toch steeds weer zo calvinistisch als de pest, als aanstellerij en overdreven gedoe. Maar als je dan de eerste vakantieweek toch dagelijks wel tien keer je werkmail checkt, je bemoeit met triviale werkzaken en vloekt over dat trage tempo van ‘die Spanjaarden’, dan weet je natuurlijk dondersgoed dat je er weer net even te diep in zat. Gas terugnemen is voor mij heel duidelijk niet zo makkelijk.

Maar in week twee lag ik dus in die gele bikini vanaf mijn zonnebedje te kijken naar die grote kinderen die lummelden in het zwembad, dobberden op een gek luchtbed en ineens de geest kregen en al gillend tegelijk een bommetje maakten. En ik voelde op dat moment de ontspanning intreden en lag ineens weer een potje ouderwets te janken achter die grote zonnebril. Van geluk.

Inspiratie
De derde week bleek een cadeautje waarin ik echt ging genieten van alles wat nog zou komen. Nieuwe creatieve ideeën, ze begonnen te borrelen. Ik lachte om gebroken glaswerk, ‘Mam, wil je een hotdog met een Aperol Spritz?’ ‘Natuurlijk!’ Ik kreeg zin om iets te maken, te creëren. Zin in spanning en zin in het leven. Maakte me ineens nergens meer druk om, was ook blij met drie uur slaap en ergerde me niet aan de hond die me te vroeg wakker maakte voor een ochtendrondje. Dat alles omdat ik kon teren op een topavond met een hele leuke mijnheer en natuurlijk op de ontspanning die intussen de derde week in was gegaan.

En nu?
Dus nu heb ik goede voornemens: ik laat die vervelende calvinist achter in zee en dompel me onder in begrippen als la dolce vita, la vida intensamente (thnx Jacky), carpe diem en ‘tijd voor siësta’.

Ik hoop dat ik het even volhoud, dat gevoel. Maar intussen karde ik deze week alweer drie keer naar Amsterdam en staat er een opleiding in de agenda. De verplichtingen stapelen zich alweer op. Dus… voor de zekerheid zoek ik snel nog een keer de zon op. Mijn innerlijke Dries moet immers toch gevoed worden…. lalala.