Bubblelicious

Vanochtend reed ik rond acht uur door ons bijzondere dorpje iets boven Alkmaar. Op het zebrapad stak een jongetje over, hij was een jaar of zeven. In zijn linkerhand bungelden twee halve bruine broden, om zijn rechterarm zat een ridderschild. Even naar de bakker gestuurd voor het ontbijt en dan in zijn fantasie de dag begonnen. Bij de rotonde sloeg een Maserati met een jonge jongen achter het stuur af. De ouders hebben vertrouwen. Langs de ruïnekerk werd gelaad en gelost voor de borrels van vanavond en vlakbij huis werd ik getrakteerd op bermen en weiden vol bloemen. Met recht De Heerlijkheid. Een prachtige belofte, een feest om in te mogen wonen en leven.

Dat een flink aantal de mensen in ons dorp in een hele eigen bubbel leeft, is natuurlijk geen nieuws. Ook niet erg wat mij betreft, zolang je je er bewust van bent en er niet helemaal in gaat geloven. Want wat ik wel steeds weer als nieuws ervaar, is de hardheid van sommigen in die bubbel en de kansen die zij zien om te klagen over anderen. Anderen, waar ze zelf eigenlijk nooit mee te maken hebben en dus niet eens last van hebben. En dan snap ik dus niet dat je daar naar gaat leven.

Dat je, als je op je luxe wolk een ei belegt met kaviaar, hard oordeelt over anderen, die het een stuk minder hebben dan jij. Dat je niet snapt dat er kinderen zonder ontbijt naar school gaan. Dat er echt mensen zijn die niet rond kunnen komen. Dat je er, zonder onderbouwing, van overtuigd bent dat het dan hun eigen schuld wel zal zijn, want hé, ze krijgen toch ook huursubsidie? Daarmee zonder ze te kennen hun keuzes bekritiseert en hun hulpvraag ridiculiseert. Of dat je een studieschuld onzin vindt, want hoezo heeft een kind überhaupt een lening nodig om te kunnen studeren, dat betaal je als ouders toch zelf? Dat je vindt dat in Nederland in armoede leven een keuze is. 

Daarmee zeg je dus eigenlijk ook dat je al jouw voorspoed aan jezelf te danken hebt. En dat vraag ik me op mijn beurt in heel veel gevallen toch echt wel af. Ook hier spelen de plek van je wieg, kansen en toevalstreffers een rol, het muntje had ook anders kunnen vallen.

Nou ja, ik klaag zelf ook een beetje nu, we wonen toch echt met heel veel leuke mensen op deze prachtige plek. Maar please, houd een beetje oog voor de rest van de wereld. Helemaal als je een auto kunt kopen alsof het een pakje kauwgom is. Kauw dan ook eens op je eigen bubbel.

Geef een reactie

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑