Gisteravond mocht ik aanschuiven bij de radioshow Triple L Rockshow van RTV80. Twee uur lang zat ik aan tafel bij presentator Diederik, tussen de nummers door in gesprek over muziek en het leven. Ik mocht zelf ook vijf rocknummers uitkiezen en vertellen waarom ik die koos. Het klapstuk was zeven minuten 'airtime' om te vertellen... Lees verder →

Laatst had ik een bijeenkomst die ontzettend leuk was en wat uitliep. Ik hoorde mezelf zeggen: "Ik moet gaan, de hond zit alleen." Ehhhh, oke .... de kinderen zijn de deur uit, maar ik heb niets geen eigen leven nog, want de hond zit alleen. Ik moet er ook wel om lachen: het zorgen, regelen... Lees verder →

Soms tuur ik naar het witte scherm en heb ik geen enkel idee wat er in deze column gaat verschijnen. Op andere momenten kwam de beginzin tot me tijdens het boodschappen doen en op weer andere momenten weet ik exact wat ik op papier ga zetten. Op dit moment zie ik dat witte scherm voor... Lees verder →

Somewhere in between Op de dag waarop mijn dochter het huis uitging, trok een (nog prille) liefde de stekker uit ons contact. Ik had, oh understatement, een lastige dag. Met volle maar lege handen stapte ik 's avonds mijn huis weer in, er was niets veranderd en tegelijkertijd heel veel. Dat zijn de momenten van... Lees verder →

Zooooo, kreeg ik 'm toch even recht in mijn gezicht vanochtend. De hamer, je weet wel, van die man met de hamer. Beng, kwak, hak en nog even wroeten in die wond. Dat vindt hij leuk, die hamerman. Hij woont 'rentfree' in mijn hoofd en durft toch te klagen over mijn doen en laten. Hij... Lees verder →

Op 30 december 2024 vond mijn dochter een kamer. In Amsterdam. In het noordelijkste puntje van de stad, inclusief onbetaalbaar uitzicht op de ring A10. Het is spannend en fantastisch tegelijk. Het is ook een afsluiting van het oude en de start van het nieuwe. Voor haar en voor mij. Want hoewel ze ervan overtuigd... Lees verder →

Met de toeterende blijdschap van de Syrische gemeenschap afgelopen weekend nog in mijn hoofd denk ik met geluk aan de manier waarop wij dat als gezin met elkaar ervaren. Mijn zoon stuurde een filmpje vanuit zijn Utrecht-Centrum raam waar de stoet auto's niet ophield en het getoeter na een paar uur niet meer aan te... Lees verder →

Vanochtend zag ik een jonge vrouw op haar fatbike stappen. Er zat een kinderzitje voorop, met daarin een prachtig kind van ik schat anderhalf. Gekleurd helmpje op. Ze trapte rustig weg op die dikke banden, inclusief dat suisgeluidje. Ik kreeg een beetje error in mijn hoofd, want ik begreep deze constructie niet. Fatbikes..... die worden... Lees verder →

Deze week ervaarde ik een andere vorm van trots. De collectieve trots. Want ik denk dat ik niet alleen voor mezelf spreek als ik zeg dat ik megatrots ben. Op ons dorp en natuurlijk op Steef van Leeuwen en zijn geliefden. Voor mij zijn dat in eerste instantie zijn gezin en daarna natuurlijk de mensen... Lees verder →

Klaaggraag was weer even terug.... vanochtend, bij het ontbijt. Ze stond aan het aanrecht een boterhammetje weg te werken en mompelde in zichzelf dat dit niet goed was en dat dat niet goed was. Klaaggraag ben ik zelf, voor het geval het nog niet duidelijk was..... en nee, ik ben er niet trots op. Ik... Lees verder →