Het singles-strafbankje

Zo, ik was in de mood en wilde op vakantie. Op wintersport om precies te zijn. Ik belde, appte en mailde al mijn vrienden. En wat denk je: niemand wilde met mij mee. Ik nam dat niet persoonlijk, want ze hadden allerlei goede redenen: ze gingen al met hun gezin, ze waren al geweest, ze spaarden voor een zomervakantie ver weg, ze konden niet skiën of ze waren ermee gestopt. Dat laatste vond ik wat prematuur voor begin-vijftigers, maar alsnog: stuk voor stuk legitieme redenen.

Maar ja, aan het eind van het liedje had ik dus nog geen vakantie in het vooruitzicht. En hoewel ik het heerlijk vind om alleen op reis te gaan, op city-trip bijvoorbeeld, het idee van alleen op wintersport stond me niet zo erg aan.

Dus ik oriënteerde me op een heuse singles-wintersportreis……

De plaatjes beloofden allerlei moois: lachende gezichten, verdeeld over verschillende leeftijdscategorieën. Witte bergen, grote pullen bier, mooie pistes, knappe mensen in de sneeuw. Ik werd er enthousiast van.

Het filteren van de juiste reis was een makkie. Op basis van leeftijd, soort reis, periode en bestemming kon je precies aangeven wat je wilde en er rolden allerlei interessante zoekresultaten uit. Ik werd blij: dit zag er goed uit. Wat ik ook een topidee vond, was de weergave van de boekingen die al gedaan waren voor die reis. Met kleine poppetjes werd aangegeven hoe het reisgezelschap eruit zag: de verdeling man-vrouw en de leeftijden erbij. Hartstikke handig, want ik heb geen zin om met twintigers op groepsreis te gaan.

Dus ik werd nog enthousiaster. Maar goed, er is ook nog iets als prijsstelling. Toch eens kijken wat dat grapje ging kosten. Een week in Oostenrijk, 1895,- euro. Hmm, niet goedkoop, maar dan heb je wel wat, toch? Al die lachende gezichten keken mij aan: ‘Boek maar, boek maar’.

Dus ik keek wat verder, naar de in- en exclusief details van deze reis. En ik voelde me toch bekocht. En als single ook nog eens benadeeld. Door een singlesreisorganisator nog wel.

Wat was er aan de hand? Het tarief was inclusief verblijf in een tweepersoonskamer met iemand die je niet zelf uitkiest. Het tarief was exclusief skipas, vervoer, skimateriaal en alle andere bijkomende kosten. Wat er nog bijkwam: een vette toeslag voor een kamer voor jezelf.

Maar wacht even hoor: een wintersport-pakketreis naar de sneeuw zonder vervoer en zonder skipas? En bovendien: een singlesreis met een toeslag omdat je alleen bent?

Ik heb, oh surprise, niet geboekt. Deze marketingfuik ging mij niet strikken. Ik ga lekker in m’n uppie naar een leuke stad in Italië, boek een appartementje of een mooie kamer in een hotel. Met wellness en een zwembad. En voor het plaatje een knappe Italiaan achter de receptie.

Het singles-strafbankje? Niet voor mij.