Groter dan mijzelf

Terwijl ik dit schrijf worden de laatste stemmen geteld, was de PVV net iets voorbij D66 in het aantal stemmen en loopt D66 nu weer wat in. Als dit morgen in ’t Flesje staat, dan weten we hoe en wat. Hoewel, dan komen de briefstemmers nog en dan kan het net weer anders uitpakken met zulke kleine verschillen. Hoe dan ook is het bijzonder: zo weinig verschil tussen twee partijen die zo verschillend zijn.

Voor mij was het belangrijk om een stem uit te brengen op een partij die de democratische waarden onwrikbaar heeft verankerd en staat voor gelijkheid. Vrouwenrechten en persvrijheid heb ik daarbij nog wat specifieker naar gekeken. De keuze bleek heel klein te zijn en hield op bij 4 partijen.

Ik kon er niet bij… bij het lezen van partijprogramma’s over het gemak waarmee zekerheden van onze vrijheid getart worden. De hel in een pak, als het gaat om democratie. En dat is toch nog steeds de enige staatsvorm die er volgens mij voor kan zorgen dat we officieel in gelijkheid kunnen leven. Hoe wankel en oneerlijk dat soms ook blijkt te zijn en geen een systeem is perfect, dat snap ik ook wel.

Ik waaier een beetje uit en ik wil helemaal geen politiek statement maken op deze plek, iedereen mag in vrijheid stemmen, gelukkig! Maar ik vraag me wel eens af of we, met alle harde geluiden die elke en de hele dag tot ons komen, het overzicht niet kwijt zijn. Zoveel pratende hoofden, meningen, reflexen.

Natuurlijk kun je kijken naar je overtuigingen, maar dan raak je soms verstrikt in de stemwijzer: wat als je bijvoorbeeld D66 en PVV met een gelijk percentage passend bij jouw overtuigingen te zien krijgt? Ik herinner me dat bij de vorige verkiezingen het ‘tegen een vuurwerkverbod zijn’ ervoor zorgde dat PVV hoog uitsloeg bij jongeren die de stemwijzer invulden. Waar sommigen dan weer van schrokken, omdat ze juist links georiënteerd waren. Niet makkelijk!

Voor mij waren er twee factoren die de doorslag gaven. De bredere waarden zoals ik hierboven beschreef én de stem van mijn kinderen. Ook dit jaar heb ik me weer tot hun gericht en ben ik ze gevolgd. Zij hebben én maken de toekomst, dus ze krijgen mijn stem. Ik hoop dat ik dat over heel veel jaren van nu met eventuele kleinkinderen ook weer zo kan regelen. Want dan zijn zij de toekomst. Alles valt of staat uiteindelijk met hoe je kijkt, maar in alle gevallen is het perspectief groter dan mijzelf.