Openminded, zo zie ik mezelf graag. Tot ik in de trein afkeurend zit te kijken naar een vent op de stoel tegenover me, zijn voeten iets te dicht bij mijn moeie, ingetrokken benen (dat is al irritant, maar ja, twee lange Hollandse types) die om vijf uur een blikje Warsteiner opentrekt. Hij zit te genieten,... Lees verder →