Hoe overleef je het 'single met kinderen' gebeuren en leef je nog lang en gelukkig?
Zooo he, die griep. Die griep is heftig! Geniepig. Pakt je op je zwakst. Trekt je leeg tot je niets meer kan en maakt je dan af. Ja, echt! Ik was een schim van mezelf, een zielig hoopje mens zonder energie. Ook was ik een emotioneel wrak en lag ik de hele dag voor de... Lees verder →
We zijn weer terug in de luiers. Oke, puppy-trainingspads. Ja, de marketingfuik rond babies bestaat ook rond honden. Zakken vol speeltjes en als je niet oppast schaf je ook nog een leuk outfitje voor de kleine aan. Waarbij je zelfs kunt kiezen uit een Oktoberfestpakje voor een reutje of een teefje. Ik werd niet goed.... Lees verder →
Daar zit je dan, met je liefdesverdriet. Tranen in je bed en vooral niet boven de pannen tijdens het koken, niet zo leuk voor je kinderen. Hoe je je best ook doet, een verkering in combinatie met alleenstaand ouderschap is echt niet gemakkelijk. En als t dan lijkt te lukken, dan is de pijn van... Lees verder →
In de drukte van het leven, zie je sommige vrienden wat minder vaak. Het goede gevoel blijft en je doet allemaal je best om elkaar toch zoveel mogelijk aandacht te geven. Een appje, je stuurt eens een kaartje. Maar de spontane acties zijn uiteindelijk het leukste en brengen de mooiste inzichten. Vorige week woensdagmiddag had... Lees verder →
Oke, ik klaag niet zo vaak, maar ik ben moe. Moe van het zorgen, moe van het werken, moe van 24 uur per dag beschikbaar zijn en moe van de constante stromen was, ongevraagde opmerkingen, boodschappen en vragen. Ik ben er gewoon moe van dat t nooit stopt. Heb ik t ontbijtbrandje geblust, race ik... Lees verder →
T komt af en toe ter sprake in mijn blogs: daten. Nu blies ik een maand of wat geleden nog flink hoog van de toren dat er niets gaande was, intussen had ik toch het Tinderaccount weer geactiveerd. Ik vind er oprecht weinig aan. Maar ja, alleen is maar alleen en het vlees is zwak,... Lees verder →
De puberzoon wilde het al een tijdje: zijn mooie, dikke krullenbos vervangen door coupe Prison Break. Goed, dan praat je erover, niet teveel want ja, het puberbrein is daar niet voor gemaakt, maar toch, even de pro's en contra's de revue laten passeren. Daar zit je dan, als moeder. Het is zijn hoofd, zijn haar.... Lees verder →
Godsamme, ooit geprobeerd met een vriendinnengroepje van vijf af te spreken? Ieder heeft haar agenda, ieder heeft kinderen met schema's en ieder is druk en belangrijk. Maar het is nog wel te doen als je het vooruit plant. Want ook bijna ieder heeft een man die thuis kan zijn met de kinderen, zodat zij er... Lees verder →
Zullen we er even een platte editie in gooien? Gewoon lekker praten over seks? Over sjansen en over Tinderdaten? Over dat je er als single parent ook wel eens zin in hebt. Dat dat altijd op momenten komt dat je je gevangen voelt tussen de muren van schuldgevoelens en tijdgebrek. Je eigen Prison Break op... Lees verder →
Okee, de vakantiecocktail 2017 bestaat niet alleen uit limoen, cahaca (witte rum), ijs en suiker. Nee, onder het felgekleurde parapluutje vind je ook nog bitterzoete herinneringen, puberhormonen en moederangst. God, wat had ik graag even iemand naast me gehad gisteravond. Deze aansteller moest haar kids loslaten, want het grote jaarfeest barstte los. Stel je voor:... Lees verder →
Single Parent Toolbox 